Lubelska izba adwokacka uczciła 95-lecie swojego istnienia

01.04.2014

29 marca 1919 roku odbyło się pierwsze zgromadzenie izby adwokackiej w Lublinie, podczas którego powołano pierwszą po odzyskaniu niepodległości radę adwokacką. Z tej okazji do Lublina przyjechali adwokaci z całej Polski. Wydarzeniu towarzyszyły koncerty, wystawa, konferencja i msza święta.

Uroczystości jubileuszowe rozpoczął koncert muzyki poważnej w wykonaniu solistów – Katarzyny Oleś-Blachy (sopran) i Makariyego Pihury (bas) oraz muzyków Marty Mołodyńskiej (fortepian) i Roberta Kabary (skrzypce). Przed obrazem Jana Matejki „Unia Lubelska” w Muzeum - Zamku Lubelskim artyści wykonali m.in. utwory Fryderyka Chopina, Siergieja Rachmaninowa, słynnego lublinianina – Henryka Wieniawskiego oraz Wolfganga Amadeusza Mozarta. Wzruszającym momentem był występ Makariyego Pihury – z pochodzenia Ukraińca, który wyrecytował wiersz znanej poetki Łesi Ukrainki, co było nawiązaniem do ostatnich wydarzeń na Ukrainie. Prowadzący koncert – adw. Stanisław Kłys, przypomniał, że w II Rzeczypospolitej część dzisiejszej Ukrainy wchodziła w zakres terytorialny izby lubelskiej.

Niewątpliwym bohaterem trzydniowych obchodów był adw. Stanisław Kalinowski, któremu poświęcono wystawę w Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem”, wykłady podczas konferencji jubileuszowej oraz album biograficzny: „Ścierajcie próżność moją…czyli życie i los Stanisława Kalinowskiego, Lublinianina ze Lwowa”.

Scenariusz wystawy „Starta Pamięć - Stanisław Kalinowski 1888-1954. Lublinianin ze Lwowa" przygotował wnuk Pana Mecenasa – Rafał Kalinowski. Ekspozycja podzielona jest na sześć część tematycznych: Życie prywatne, Prawnik, Lublin, Świętość, Czarna noc, Genealogia. W pomieszczeniach byłego aresztu gestapo i NKWD, gdzie znajduje się obecnie muzeum „Pod Zegarem” można zobaczyć wiele osobistych pamiątek mecenasa, jak odpis metryki, korespondencję z rodziną i przyjaciółmi oraz liczne fotografie. W bardzo dobrym stanie zachowały się pamiątki związane z wykonywanym zawodem – świadectwa egzaminacyjne, nominacje sędziowskie, odpis protokołu Komisji Naczelnej Rady Adwokackiej z 1946 roku, oczyszczającego Stanisława Kalinowskiego w kwestii ewentualnego niepatriotycznego zachowania podczas wojny, czy też wyciąg z protokołu posiedzenia ORA w Lublinie z 22 marca 1948 r., zawierający specjalne podziękowania dla Stanisława Kalinowskiego, usuniętego po 10 latach ze stanowiska dziekana i całkowicie z zawodu adwokata. Jest też kilka zdjęć mecenasa z ówczesnym biskupem lubelskim – Stefanem Wyszyńskim oraz urzędowe pismo watykańskie – oryginalny odpis z pieczęcią Sekretariatu Stanu Papieża Piusa XII i podpisem przyszłego papieża Pawła VI z nominacją Stanisława Kalinowskiego na Szambelana Papieskiego z 1949 roku. Ciekawym dokumentem jest również informacja UB o tejże nominacji, zawierająca jednak błędną datę tego uhonorowania (rok 1950).

Na wystawie znalazła się również kamienna płyta epitafijna wmurowana w 1955 r. w posadzkę portyku przed głównym wejściem do katedry, z wyrytym napisem: „Ścierajcie Próżność Moją modląc się za duszę Stanisława * 14.4.1888 we Lwowie + 10.7.1954 w Lublinie”.

Postać Stanisława Kalinowskiego przypomnieli również Barbara Oratowska, kierownik Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem” i Rafał Kalinowski, wnuk i autor albumu biograficznego zarówno podczas otwarcia wystawy, jak i na konferencji poświęconej 95-leciu Izby Adwokackiej w Lublinie, która odbyła się 29 marca na Zamku – Muzeum Lubelskim.

Adw. Stanisław Kalinowski pochodził ze Lwowa, ale całe swoje dorosłe życie związał z Lublinem. Początkowo wykonywał zawód sędziego, jednak po trzech latach wpisał się na listę adwokatów. Był działaczem Towarzystwa Prawniczego w Lublinie i Towarzystwa „Muzeum Lubelskie”, współorganizatorem Instytutu Lubelskiego. Dzięki jego inicjatywie w czasie II wojny światowej przechowano liczne eksponaty muzealne, w tym „Kazanie Piotra Skargi” i „Bitwę pod Grunwaldem” Jana Matejki (jakiego wysiłku wymagało ukrycie obrazu o tak imponujących rozmiarach pokazuje instalacja 1:1, imitująca słynne płótno, która znajduje się na wystawie). W latach 1935-1938 adw. Kalinowski pełnił funkcję dziekana lubelskiej rady adwokackiej. W listopadzie 1939 r. został aresztowany i osadzony na Zamku Lubelskim, ale wkrótce zwolniony. Od 1940 kierował jako komisarz pracami lubelskiej adwokatury, jednocześnie organizując dwie komórki konspiracyjne lokalnego środowiska adwokackiego. Do historii przeszła jego odważna postawa, gdy Niemcy zażądali, aby przygotował listę adwokatów przeznaczonych „do wysiedlenia” z Lublina - wpisał na nią tylko swoje nazwisko. Po wojnie – do 1948 roku - kierował pracami izby. Działał w Komitecie Opieki nad Majdankiem, przewodniczył obywatelskiemu komitetowi odbudowy lubelskiej katedry i „Caritas” diecezji lubelskiej. Za bliskie kontakty z Kościołem został skreślony z listy adwokackiej, ale po roku decyzje tę uchyliła wyższa instancja. Zmarł 10 lipca 1954 roku.

Podczas konferencji, która odbyła się dokładnie w 95. rocznicę pierwszego zgromadzenia izby, niezwykle interesujące wystąpienie miał sędzia Ferdynand Rymarz, były przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej oraz wieloletni adwokat izby lubelskiej. Pan sędzia przybliżył historię adwokatury lubelsko-lwowskiej sprzed 1918 roku. Ponieważ konferencja była ostatnim punktem obchodów rocznicowych, stała się przez to okazją do gratulacji i podziękowań ze strony zaproszonych gości. Pamiątkowe prezenty przekazali na ręce adw. Stanisława Estreicha, dziekana ORA w Lublinie, zaproszeni goście. Na zakończenie uroczystości wystąpił chór Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Lubelskiej im. Wandy Kaniorowej, który zaśpiewał w niezwykle podniosłym tonie pieśni patriotyczne. Chętni mieli również okazję zwiedzić imponującą Kaplicę Trójcy Świętej oraz ekspozycje Muzeum – Zamku w Lublinie.

Z okazji jubileuszu odprawiona została także msza święta w intencji adwokatury, podczas której abp Stanisław Budzik, metropolita lubelski, poświęcił sztandar izby adwokackiej w Lublinie.  - Spoglądając na 95 lat naszego samorządu, chcemy dalej kształtować wartości, o których przypomina Ewangelia – wypełniać przykazanie miłości do Boga i bliźniego, aby to, co ludzkie spotkało się z tym, co boskie – powiedział w podziękowaniu za celebrę adw. Stanisław Estreich.

Po mszy świętej odbył się koncert organowy w wykonaniu prof. dr. hab. Andrzeja Białko. W programie znalazły się utwory J.S. Bacha, F. Mendelssohna, F. Liszta, M. Surzyńskiego oraz L. Boellmanna. Prof. Białko nie pierwszy raz zetknął się zarówno z adwokaturą, jak i Kościołem lubelskim. To właśnie tej światowej sławy wirtuoz nagrał utwory na płytę poświęconą abp. Józefowi Życińskiemu, wydaną przez Naczelną Radę Adwokacką.

W trzydniowych uroczystościach udział wzięli dziekani okręgowych rad adwokackich i członkowie Naczelnej Rady Adwokackiej, którzy 28 marca uczestniczyli w posiedzeniu plenarnym NRA, a także liczne grono adwokatów i aplikantów izby lubelskiej, w tym byli dziekani lubelskiej rady – adw. Andrzej Banaszkiewicz i adw. Piotr Sendecki. Wśród gości nie zabrakło przedstawicieli władz samorządu terytorialnego oraz środowisk prawniczych.



[nggallery id=242]

 

Tagi: ORA, jubileusz

Share on FacebookShare on TwitterShare on LinkedInSend Email