Zmarł prof. Wiesław Chrzanowski

30.04.2012

W wieku 88 lat zmarł prof. Wiesław Chrzanowski. Przyjaciel Adwokatury. Adwokatem został w roku 1981, po 21 latach nieustannej odmowy ze strony władz Polski Ludowej wpisania go na listę adwokatów. W roku 2007 podczas Krajowego Zjazdu Adwokatury został uhonorowany największym wyróżnieniem samorządu adwokackiego - Wielką Odznaką Adwokatura Zasłużonym.

 

Przypominamy laudację jaką odczytano Profesorowi podczas uroczystości wręczenia Odznaki.

Wiesław  Chrzanowski

profesor nauk prawnych, adwokat, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, polityk, działacz ZChN, poseł I kadencji, minister sprawiedliwości i prokurator generalny w 1991, marszałek Sejmu od 1991 do 1993, senator IV kadencji.

Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie II wojny światowej walczył w szeregach Armii Krajowej (także w powstaniu warszawskim). Był wtedy żołnierzem batalionu Harnaś. Działał w konspiracyjnych organizacjach o orientacji niepodległościowej, m.in. w Stronnictwie Narodowym i Młodzieży Wszechpolskiej.

W latach 1948-1955 więziony przez władze komunistyczne. W czasach PRL współpracownik prymasa Polski, kardynała Stefana Wyszyńskiego. Profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, wykładowca prawa. Od 1980 doradca NSZZ "Solidarność", współautor statutu "Solidarności". W 1981, po 21 latach odmowy wpisania na listę adwokacką, został dopuszczony do wykonywania zawodu adwokata.

W 1989 był jednym z założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, prezes Zarządu Głównego ZChN w latach 1989-1994.

Od 12. stycznia 1991 do 23. grudnia 1991 pełnił funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W wyborach w 1991 r. wybrany na posła w okręgu lubelskim z listy Wyborczej Akcji Katolickiej; marszałek Sejmu I kadencji w latach 1991-1993.

W latach 1997-2001 zasiadał w Senacie IV kadencji, wybrany z listy Akcji Wyborczej Solidarność.

3. maja 2005 został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Orderem Orła Białego. W maju 2007 prezydent Lech Kaczyński powołał go do kapituły tego orderu. 24 maja 2007 Rada Miasta Stołecznego Warszawy przyznała mu tytuł Honorowego Obywatela. Dyplom z rąk prezydent stolicy Hanny Gronkiewicz-Waltz oraz przewodniczącej Rady Miasta Ewy Malinowskiej-Grupińskiej odebrał 31 lipca 2007, w przeddzień rocznicy wybuchu powstania warszawskiego.

W książce  "Za nami, przed nami" Wiesław Chrzanowski napisał:

„Pół wieku z mego długiego żywota (1939-1989) to czasy, w których życie publiczne, niezależne i autentyczne, musiało się toczyć niepublicznie. Wyjście „na widok publiczny” groziło konsekwencjami (w moim przypadku wyrok 8 lat więzienia). Wpływało to na sposób udziału w tym życiu. Głoszenie swych poglądów, oddziaływanie na innych w wąskim tylko zakresie mogło mieć postać publikacji - w okresie okupacji niemieckiej (w języku politycznie poprawnym - hitlerowskiej) i na początku sowieckiego zniewolenia w prasie podziemnej, później w nielicznych, okresowo tolerowanych czasopismach. Natomiast ten zasadniczy, szeroki choć poufny obieg poglądów miał postać przekazu ustnego, nieogarnionych w liczbie węższych czy liczniejszych spotkań, rozmów, prelekcji, dyskusji. Tak kształtowała się opinia publiczna, która wpływała na postawy poważnej części społeczeństwa, ograniczała zakres kolaboracji.

Z „wyżyn” mojego wieku (80 lat) dalej patrzę wstecz na to, co przeżyłem i odważniej w daleką przyszłość. Nie grozi mi już przeżycie kolejnego zawodu.”

 

Share on FacebookShare on TwitterShare on LinkedInSend Email